FOTO'S SUDAN KLIK HIER

 

Dag 574 – 23 april 2014 – Gondar (ETH) naar Al Qadarif (SUD) – 368 km

Na het ontbijt kregen we ineens de rekening hiervoor. De vorige keer was dit inbegrepen dus wij al verbaast. We hadden meer dat één item besteld dus dat moest bij betaald worden. De manager had vorige keer gezegd dat we konden bestellen wat we wilden dus uiteindelijk ook niks betaald. Ik had nog twee kaneelrollen gepakt voor onderweg en rond negen zijn we vertrokken. De weg liep lekker omhoog en omlaag echter mijn voorvering heeft de beste tijd gehad. Het rijdt niet echt heel lekker meer omdat het stuur een beetje zwabbert. Dus nu maar wat rustiger door de bochten rijden om geen risico te nemen. Na anderhalf uur rijden was het raak. Ben kreeg een kei tegen zijn borst aan en hij ontplofte. Het kind was natuurlijk al weer verdwenen maar de ouders waren er nog wel. Ben hun eens stevig aangesproken en laten blijken dat hij er niet blij mee was. We zijn maar weer verder gereden en mijn motor begon steeds erger te zwabberen. Een lekke achterband! Ik de motor langs de weg gezet en even later kwam een jeep voorbij met politieagenten. Hun aangehouden en gevraagd of ik de compressor kon aansluiten op hun 12 volt aansluiting. De band opgepompt en achter hun aangereden, stukje terug naar een dorp, om een werkplaats te zoeken. Deze gevonden en drie kwartier later was het weer gemaakt. Er zat een flink gat in en ze hebben de buitenband drie keer nagekeken maar niks gevonden. Ben was een stuk verderop in een zijweg gestaan mocht de politie hem zoeken vanwege het voorval met de steen. Je weet immers maar nooit hier! We hadden het wel tegen de politie verteld en die vroeg om de plek aan te wijzen. Dit maar niet gedaan anders zit je waarschijnlijk lang te kijken hier en voor je het weet wijzen de lokale mensen jou. Dus na drie kwartier terug bij Ben en meteen doorgereden. Een drie kwartier later was het weer raak. Weer een lekke achterband! Dit keer was er niemand om te helpen dus het achterwiel eruit gehaald en bij Ben achterop de motor gebonden. Met de motor van Ben zeven kilometer terug gereden en daar de band laten plakken. Er zaten twee gaatjes in en er kwam een spijker tevoorschijn uit de buitenband! Gelukkig ook maar want nu hebben we tenminste iets gevonden. Met de geplakte band weer terug gereden en de band er weer op gelegd. Toen de band er bijna op zat trapte ik tegen de band om hem op de juiste plek te krijgen en tot mijn ergernis veerde de band weer in. Weer lek! Een voorbijganger aangehouden en de band opgepompt met de compressor. Dit keer samen terug gereden en nu bleef de band hard. Even gewacht om te kijken of het zo bleef en in de tussentijd de kaneelrol opgegeten en een halve fles water naar binnen gewerkt. Het was warm en door de problemen had ik het al bijna gehad voor vandaag. De band bleef hard en we moesten nog 80 kilometer rijden tot aan de grens met Sudan. De band begon toch weer langzaam leeg te lopen dus na zestig kilometer gestopt en een minibus aangehouden om de compressor weer aan te sluiten. Vervolgens de laatste twintig kilometer naar de grens gereden en hier het papierwerk geregeld. Het carnet laten stempelen aan de Sudanese zijde duurde erg lang, anderhalf uur! Verderop lag weer een werkplaats dus de motor daar neergezet. Achterwiel er weer af en er bleek weer een gaatje in te zitten. Deze laten plakken, zelf nog met water gekeken of er niet nog één in zat maar dit was niet het geval. Binnenband nagekeken en niks te vinden. Toen we het achterwiel er weer wouden opleggen zag ik smalle ijzerdraadjes (waarschijnlijk van kapotte vrachtwagenbanden) uitsteken in de buitenband. Er zaten er twee in en deze eruit getrokken. Voor de zekerheid de binnenband er maar weer uit laten halen om nogmaals te controleren. Weer alles gecontroleerd met water en de buitenband uitgebreid geïnspecteerd op scherpe voorwerpen. Inmiddels was het al donker en wat Sudanezen stonden gelukkig met een zaklamp bij te schijnen. Vriendelijk volk! Het achterwiel er weer opgelegd en iets voor acht waren we pas weer klaar voor vertrek. In Metama (grensdorp) is niet veel soeps te vinden qua verblijf volgens de lokale bevoolking dus we zijn in het donker doorgereden. Na veertig kilometer even de tank laten vullen en in het eerste stadje, Al Qadarif circa 150 kilometer van de grens, zijn we gestopt. We hebben circa zestig á zeventig kilometer per uur gereden om de gaten in de weg (grotendeels) te kunnen ontwijken en mogelijke beesten op de weg op tijd te zien. Laatste hebben we gelukkig niet gezien. Rond elf uur kwamen we pas aan in Al Qadarif en daar op zoek gegaan naar een hotel. De eerste was erg duur voor wat je kreeg en er liepen zelfs kakkerlakken rond in de badkamer. Toen gevraagd naar het beste hotel van de stad maar die was te duur. Het tweede beste hotel was de eerste dus maar weer terug gereden en alles op de kamer gelegd. Ik wou douchen dus ik vroeg om een handdoek en die hadden ze niet! Wij de spullen maar weer ingepakt en terug naar het dure hotel gereden. Daar toch maar ingecheckt en deze kost 450 Sudanese Pond (circa zestig euro). Niemand die ons kwam helpen met de bagage, meerdere keren gevraagd. We zaten ook nog op de tweede verdieping en er was geen lift. Na zo’n lange dag in de hitte kun je wel wat hulp gebruiken en zeker in een duur hotel! De kamers bleken verouderd en er was weer geen bad handdoek! Op het ontbijt en de kaneelrol na hebben we niks gegeten. We hadden ook geen honger dus de spullen op de kamer gelegd, blikje drinken achterover geslagen en in slaap gevallen.

Add a comment Add a comment

Lees meer: Sudan

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties