VOOR alle FOTO'S WORDT VERWEZEN NAAR SMUGMUG (ZIE LINK OP HOMEPAGE) OF KLIK HIER.

 

Dag 45 – 10 november 2012 – Lucknow (IND) naar Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag is Ben jarig (28 jaar) maar helaas geen dag om zijn verjaardag te vieren. Hij moet vandaag om 7 uur in de startblokken staan om met zijn motor de gehele dag achter een trage truck, met daarop mijn motor, te rijden. Na een korte felicitatie kon ik nog wel even blijven liggen want ik heb pas rond 6 uur ’s avonds de vlucht naar Kathmandu. Na het ontbijt nog even een paar series van Two and a half men gekeken en daarna bijna twee uur bezig geweest met inpakken. Valt vies tegen met alleen je linkerhand maar ik heb de tijd. Rond drie uur DSCF5014naar onder gebeld dat ze mijn spullen komen ophalen en de taxi geregeld naar het vliegveld. Het vliegveld ligt ongeveer 45 minuten rijden van het hotel en met de aanwijzing dat hij niet te hard over de drempels moest rijden ben ik heelhuids aangekomen. Bij de securitycheck werd ik aangesproken op een aansteker die ik nog in de bagage had zitten dus deze maar weg gedaan. Verder zijn ze bijna 10 keer met een kleine scanner langs mijn gipsarm gegaan om te controleren of ik nucleaire wapens in mijn gipsarm had verstopt, maar dit was niet het geval. Op het vliegveld nog anderhalf uur moeten wachten totdat ik kon inchecken maar dit werd nog een half uur langer vanwege vertraging. Ik wist al dat mijn tweede vlucht vanuit Delhi naar Kathmandu vrij kort op de eerste zit dus hopelijk geen problemen straks. De vlucht zelf ging goed en duurde circa 40 minuten en gelukkig voor mij een vrij zachte landing. Inmiddels dus in Delhi en daar was het haast maken om naar de volgende vlucht te komen. Ik stond al in de rij voor mijn paspoortcontrole maar iedereen stond met een ingevuld immigratieformulier dus ik kon weer terug. Aangezien ik nauwelijks kan schrijven heb ik maar snel een medewerker aangesproken en hij heeft mij het formulier en voorbij de wachtrij geloodst. Hierna door de detectiepoortjes en nu bleek ik een fles water niet mee te mogen nemen (bij eerste vlucht geen probleem). Na de controle kwam ik in het gedeelte met de tax free shops (nieuw vliegveld met veel winkels) en de omroepinstallatie luidde als volgt: ‘’last call for flight 9W 264 to Kathmandu’’. Op het wegwijzers stond gate 1-16 aangegeven met als tijdindicatie 15-30 minuten lopen. Aangezien ik toch niet kon rennen zat er niks anders op dan doorlopen. Gelukkig voor mij kwam er net een mannetje met zo’n golfkarretje aanrijden en deze maar een halt toegeroept. Hij heeft me vervolgens bij gate 7B afgezet wat nog een flink stuk was! Net op tijd was ik nog en als laatste in het vliegtuig. Ik zat in een rij met twee Ierse dames uit Belfast. Zij hebben mij fijn geholpen met het invullen van een of ander formulier en het eten. Folie van een bakje aftrekken is al een lastig karwei met één hand maar gelukkig ben ik niet van de honger omgekomen. Inmiddels kreeg ik weer last van een ontsteking bij mijn stuitje die gedurende de dag flink was komen opzetten. In Iran ook al last van gehad dus morgen maar weer naar het ziekenhuis. Wou er toch al heen gaan aangezien mijn gips erg strak zat. Wederom een zachte landing gehad en de Ierse dames hebben mij nog geholpen met het visumformulier. Zij hadden al een visum gekocht en ik moest het daar nog regelen. Gelukkig voor mij was de wachtrij maar heel kort in tegenstelling tot de mensen die het visum al hadden geregeld! Na het ophalen van de bagage kon ik naar buiten lopen. Daar werd ik al snel aangesproken door Nilam (voormalige baas van Ben tijdens zijn stageperiode). Hij wist dat ik mijn arm in het gips had dus ik was niet moeilijk te vinden tussen de rest. Ze waren met totaal drie man mij komen ophalen met een grote bus. Gedurende de rit belde Ben Nilam nog op en toen heb ik Ben ook nog even gesproken. Hij bleek vast te zitten bij de grens aangezien ze een kopie van mijn Nepalese visum wouden zien voordat de motor de grens over mocht. Na circa 20 minuten kwamen we aan bij het appartement en daar eerst nog een bak thee gekregen bij hun thuis. Nog wat water gevraagd voor de medicijnen en daarna in bed gekropen.

 

Dag 46 – 11 november 2012 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag is mijn broertje Bob jarig (21 jaar) dus vanavond maar eens even naar huis bellen! Vanochtend eerst met Nilam richting kantoor gelopen om mijn paspoort en visum te faxen naar de grens. Nadat de fax diverse malen was vastgelopen, de andere fax veel te donker bleek, de scanner die ook niet werkte heeft Nilam maar een foto doorgestuurd op de mail. Hierna richting het ziekenhuis gegaan met de taxi. De ontsteking even laten controleren maar er bleek toch een medische arts voor te moeten komen. Dus wederom wachten en in de tussentijd een afspraak gemaakt met een specialist die naar mijn arm zou kijken. Hiervoor kon ik pas eind van de middag terecht. De ontsteking die inmiddels weer wat groter was en waardoor ik nog amper kon zitten bleek open gesneden te moeten worden. Na de verdoving is hij een uur bezig geweest om alle zooi eruit te halen en daarna kreeg ik weer een vijfdaagse antibiotica kuur mee. Gelukkig was de druk er nu af en kon ik weer zitten dus ik was alweer blij. Hierna weer terug naar het appartement gegaan want mijn afspraak was nog drie uur wachten. Maar even een paar uur gaan liggen want ik heb vannacht amper geslapen als gevolg van de ontsteking. Ik lag niet lekker op mijn rug en de gehele tijd op één zij liggen was ook geen pretje. Andere zijde heb ik twee gebroken ribben dus dat is ook geen optie! Maar goed, weer terug naar het ziekenhuis en daar eerst röntgenfoto’s gemaakt. De pols stond niet helemaal goed maar het was acceptabel. Schijnbaar mag de pols maximaal 15 graden scheef staan en daar viel mijn pols nog binnen. Iemand van kantoor was met mij meegelopen en toen de dokter een grote zaag uit de kast haalde om een gedeelte van mijn gipsarm open te zagen stond hij met grote ogen te kijken. Met de zaag die er als een slijptol uit zag werd het gips een stuk open gemaakt zodat mijn arm niet meer zo afgeklemd werd. Na de rekening betaald te hebben kon ik weer gaan en onderweg kwam ik Nilam tegen op de scooter. Hij sprak mij in het Nederlands aan maar na een aantal zinnen in het Nederlands terug gezegd te hebben ben ik toch maar weer in het Engels omgeschakeld! Hij spreekt maar een aantal woorden Nederlands dus de helft wat ik zei zal hij wel niet hebben meegekregen. Hij vertelde mij dat Ben was aangekomen en dat mijn motor vanavond ook zou arriveren. ’s Avonds met Ben naar een goede pizzaria geweest en toen we net twee pizzapunten ophadden belde Nilam. Ben moest komen want de truck met daarop mijn motor was gearriveerd. Ben dus snel de pizza weggewerkt en ik heb afgerekend en de laatste stukken laten inpakken. Met een man of vier hebben ze vervolgens de motor van de vrachtwagen afgehaald en daarna zijn we nog uitgenodigd bij Nilam thuis (appartement onder ons) voor een colaatje. ’s Avonds nog met thuis geskyped waar ook Thijs, Truus en Lotte waren. Totaal een dik uur even alles doorgenomen van de afgelopen weken en daarna het bed ingekropen want het was inmiddels al laat!  

 

Add a comment Add a comment

Lees meer: Nepal

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties